Yemen’den geldim ayağım çıplakSarıkamış’a giderim yolum çetindir.Tutma beni, eyleme, yorma ey ayazKefen gibi sarılma kar ayaklarımaZira vatanım bu sancak benim.Ve gözlerimden akıveren bu yaş,On beşinde bir evladın, yurda son yeminidir.1914...Aylardan aralık öyle diyorlar.Yürüyoruz... Binlerceyiz, üstümüz inceYüreklerimize sıkıca giydirdik,Al bayrak içimizde,kat kat binlerce.Ayaklarım yok gibi,ses eder miyim hiç ?Vatan derim, bayrak derim, Hak derim.Bir ara tökezledi sağımda Mehmet.Tuttum biçare elini hissiz elimle,Kara gömülmüş ayakları mosmor.Hatırladım o vakit.Mevsimlerden kış... Yer Sarıkamış.Binlerceyiz, onbinlerce; ayağımız çıplak, üstümüz inceKar durmaz yağar bembeyaz her yerBembeyaz yer-gök arasında moraran yüzler,Hepsi birbirinden mert, yüzünü gizler.Bir ara anam geldi aklımaSacayakta kaynayan kara tenceremiz.Gül yüzlü anam hiç gülmezdi.Babam gitti askereHer sabah bakardı yola, babam hiç dönmezdi.Ocak başında gizlice ağlardı anam yamarken kara lastiğimi.Uzatırdı ayaklarıma,Karanlığında gecenin,bir hilal-yıldızPencereden sokulup bizi izlerdi.Zemheriler sardı!Yok, yamalı kara lastiğim!Akranlarım devriliyor bir bir, kalmadı mecalim...Mevsimlerden kış yer Sarıkamış.Destanlar anlatır mı bizi?Düşmana gidemeden daha,Dağ yürekli, körpe bedenlerimizle karla belenmemizi?Emir geldi Enver paşa’dan lakinBilmiyoruz şu deli soğuktan başka bir şey görüp göremeyeceğimizi.Aylardan aralık, öyle diyorlar.Bir aralık, yumuverdim gözlerimi şahadet dilimdeAğırdı vücudum, tonlarca yük içimde...Halbuki ayaklarımız çıplaktı, üstümüz inceNe çok dilerdim oysa omzumda bir millet var, ayağa kalkmak.Açaydı güneş üstümde, kanım hele bir akaydı!Durmaz uçardım, elimde ferruh bir bayrak!Birden hafifleyiverdi vücudum,üşümem geçti.Uzanıverdiğim karlar, yüce toprağımın üstünde bir döşekti.Yamalı kara lastiğimi giydirdi anam ayaklarımaKoştum, koştum Sarıkamış’ta her yer yemyeşil.Geçmedi, geçemedi düşman Anadolu’ya.Zaman gelir berf-âb olup, çağlar kanım,bu yurtta nice çağlara...Dualar olup dolarım belki, nice avuçlara.Tarihin gücü yetmez anlatamaz olur da beni Türk soyuna;Binlerce azıksız yiğit,İnleşir Sarıkamış’ta karlar altında, eğil toprağa.Ben;Yemen’den geldim ayağım çıplak,Sarıkamış’a giderim yolum çetindir.Tutma beni, eyleme, yorma ey ayaz!Kefen gibi sarılma kar ayaklarıma,Zira vatanım, bu sancak benim.Ve gözlerimden akıveren bu yaş,On beşinde bir evladın, yurda son yeminidir.
Fatma TİLKİSakarya / 30.12.200707.04.1985Eğirdir / Isparta doğumluSakarya ÜniversitesiEğitim FakültesiBeden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümü3.sınıf öğrencisi