Yüreğimdeki yaradır, Kırım.Boğazımda yutkunamadığım düğüm,Zihnimdeki girift bilmece ve dilimdeki ağıttır, Kırım.Neden uyuyorsunuz?Neden uyuyorsunuz ki; bu “apaçık” kocaman bir “soy”KIRIM . . .
Orada, işte tam orada,Bedenimden çok, ruhumda onulmaz yaralar açan dipçiklerle dövdüler beni,Pervasızca, gurbetten gurbete sürdüler beni,Abim, kardeşim ve sevdiğimin önünde kahrettiler beni ! ! !Benim baba ocağım viran oldu Kırım’da . . .
Rengarenk, misk-i amber kokan güller, açmaz oldu Kırım’da.Sıcacık,  insanın içini ısıtan  güneş var ya, o güneş,Doğmaz oldu Kırım’da.İnsanlar “çaresizliği” kader sayar oldu Kırım’da ,Anamın göz yaşı, Benim anamın göz yaşı sel oldu Kırım’da . . .
Kalleş Kurşunu ile vurdular gardaşlarımı,Oradan oraya savurdular soydaşlarımı,Şimdi de. . . Esir etme niyetindeler candaşlarımı.Bu yüzden . . . İşte bu yüzden,Boynu bükük, yalnız ve biçare bırakmayalım Kırım’ı . . .
Canı yananın arş-ı âlaya yükselir ahı,Tecavüzü görmezden gelenlerin ne olacak eyvahı ?İşkencelerle bir milleti yok sayanların günahı,Bu dünyada revasını bulur, elbet.Ancak, asıl hesap, Huzur-u Mahşerde görülecek . . .Geceleri uykularımı bölerim, kahrımdan.Hiç eksik olmaz duman, benim bu dertli başımdan.Yüreğim lime limedir, içimdeki bu derin sızımdan.Fakat; Değil Moskof,Dünya üstüme gelse, BEN VAZGEÇMEZEM KIRIM’DAN . . .
07.03.2014Gülcan BOYRAZ