Ah RabiaYine nerden düştün aklıma…Bilir misinBu şehrin işportacılarınıHani, ne alırsan bir lira…Sevdaları naylonKâğıt mendiller gibiVitrinleri tenlerle doluEsmer, beyaz, sarışınSaçı uzun veya kısaKültürden uzak tıraşlarıSudan ucuz yaşantılarıYine de severim onlarıHepsi ülkemin kızları oğulları…Rahatını bozuyor hasmımınTüm cevvallikleri…Bu günlerde kalabalığım,Meşgul ediyor sevdan kafamı,Güvenpark’ta güvercinler,Birer parça simit susamıDilenir gibi bakışlarıBaşkent’te dileniyorYurdumun insanları,Ben sendenManeviyat dilenir oldum oysaAçılmaz oldu kalbinin kapılarıKendini sandıklara kapadınKorkun bende kaybolmaktan mı yoksa?
Rabia,Bir kalıp buzun buğusu olSerinlesin Çukurova,Yahut rahmet olDüş Harran’ın sahralarınaKokusu ol samyellerinin.Süreyya’m olsun gözlerinGözlerin, yıldırımı olsa göklerin…Git başımdan Rabia,Köşeden bir demet gül al,Sakın tebessüm etmeGülleri soldurma hicaptan…
Rabia,Beni beyaza hasret bırakmaYalnızlığımı ürkütüyorKalabalığım son günlerdeBilmiyorum,Sana niye tutkunum…Niye bunca sensizkenBunca seninle oluşumBeni beyaza hasret bırakmaEllerimi çağırıyor suretinSuretim beyazları özlüyor
Gelinliğim belki kefenim…