Yüce Rabbim bir arzım var yüce katınaNe olur yetiş milletimin imdadınaBak, zirvelerin beyninde eriyor karlarHer bir ümidi yerlere seriyor karlarBir seyl-i fitneye döndü mazlumun isteğiKin kusuyor artık zirvelerin eteğiBir set gerek bu fitneyi durdurmak içinBir set gerek obamızı kurtarmak içinYoksa ne köy kalır ne köyümün meclisiKorkarım kısılır bülbüllerinin sesiDemokles'in kılıcıdır kasap satırıSallanır başımızda gözetmez hatırıKatında varsa biraz tarihin hatırıBaşımızdan kaldır bu cellâdi satırıBeyinsizlerin yüzünden unutma biziKurunun yerine diye yakma hepimiziBir fitnedir esen yel, estiği yer belliEsmeden yaktı bizi, kaynağı şer belliBirtuzakki hiç bir şey ermiyor rüştüneBir tuzak ki her gelen atlıyor üstüneZâlimin sesi her zaman çıkıyor fazlaİstiyor hepimizi yetinmem diyor azlaAydınlara baktım hâllerinden utandımNâçar, arzuhali yazmak için atandımYa Râb! Bu asır da kaymasın elimizdenKayıp da ah olup akmasın dilimizdenİşte, Sana açılmış eller, yalvarırızAncak Sen dilersen aydınlığa varırızDoğan asrımızı karanlığa hapsetmeNe olur, biz inledik geleni inletmeBilirim, kul azmayınca bela gelmezmişBir kez gelince de kolay kolay gitmezmişAma bir hatır...Kimden..? O'nu sen bilirsinZira bu fitneyi ancak sen bitirirsinZeynel'im arzım bunlardır yüce katınaYetiş ya Râb yetiş mazlumun imdadına!