2013 Kurban Bayramı öncesi bir trafik kazasına kurban verdiğimiz Doç. Dr. Eriman Topbaş’ın ruhuna ithaf olunur.
İnsan kılığında inseydi melekEriman olurdu Allahülalem
Gözlerimde tükenmeyen bir pınarYüreğimde dinmeyen bir acı varDilim fakat, orta halli konuşurİçim alev, dışım kamuya bîmar
Düşerse bir yerden haset ile zanTut mihenk taşını, şaşmasın mîzanUğursuz saydığın ne varsa unutGözlerin şerefe, kulağın ezan
Nidâ geldi, vakit tamam oldu muAkın bitti, eski meydan doldu muÜlkü denen nazlı gelin geldi deOrta yerde saçın başın yoldu mu
Yaprak böceğinin renginde saklıGetirsin bir izah insanın aklıBir tırtıl haliyle onca sürünenKelebek uçup da gitmekte haklı
Bizi bir sürüngen kıldıysa MevlâBiteviye çıkarırız vaveylaO yüksek dağların doruklarınaKartal kanatlarla uçmak mı evla
Kelebeğin kanadında titreşimAşktan yana olanlara bilişimKin ile payidar olanlar olsunDildârdandır hakikate erişim
Meğerse bakmamış dağ zirvesindenNiçin anlayamadık melek sesindenEriman asumanda yer tutmuşGökler saraylar kurmuş sevgisinden
Yeryüzünde böyle insan kaldı mıDost gitti de ödlek öcün aldı mıKim der şimdi sen gibi bir ‘merhaba’Ah Eriman bu yaptığın oldu mu
Kızdırmak istedim seni kaç kereTopraktan akarsa nasıl bir dereCismani varlığın ruhundan hafifYürürken bedenin yük vermez yere
Her bayramda masivadan öğüttünBu bayram görmedik, nereye gittinŞahsuvar özlüyor o gül yüzünüGittin, bizi sonsuz hüzne gark ettin